និពន្ធដោយៈ អ្នកគ្រូ ខៀវ សេងវន្នី

រៀបចំដោយៈ សារព័ត៌មានសំលេងសហគមន៏ខ្មែរ

កំណាព្យ បទកាកគតិ

ជីវិតអ្នករៀន          ជាគ្រូបង្រៀន            គ្មានទ្រព្យធនអ្វី
រស់លក់ចំណេះ      សម្លេងស្មារតី            ប្រាក់ខែសល់ថ្ងៃ
ចាយវាយមិនគ្រប់។

ព្រលឹមរៀបខ្លួន       ហំហានមាំមួន           ថែមក្លិនទឹកអប់
ទុយនុយសង្ហារ      ខោអាវអ៊ុតជាប់         សមភ្នែកល្អគាប់
ជាអ្នកថ្លៃថ្នូរ។

ហឺហាខាងក្រៅ      តែក្នុងហោប៉ៅ           ប្រហោងអោយធ្លូ
គ្មានលុយមួយកាក់      តែខំតស៊ូ              ប្តូរកិត្តិយសគ្រូ
កេរ្តិ៍ឈ្មោះប្រពៃ

អ្នកដែលមិនដឹង      គិតថាគ្រូហ្នឹង            គុយទាវរាល់ថ្ងៃ
តាមពិតបាយកក     ជាមួយទឹកត្រី            ជួនកាលអត់អី
ទឹកមួយកែវស្រេច។

រួចហើយដើរចេញ  បៀមឈើចាក់ធ្មេញ     ដូចឆីម្ហូបសាច់
កូរពោះគ្រូកៗ        ហេវហត់ញ័រសាច់     ខំអោយសំរេច

ដល់ផ្ទះលកលៃ។

ម៉ូតូកញ្ចាស់            ធាក់ហត់ខ្លាំងណាស់         ជួនរុញហាលថ្ងៃ
បណ្តើរតាមផ្លូវ        ញើសសព្វសរសៃ             មានអីទិញថ្មី
ចាក់សាំងជឿគេ។

ផ្ទះក៏តូចទាប           ជញ្ជាំងរនាប                     បាក់បែកម្លេះទេ
ចង់មានលំនៅ          សមរម្យនឹងគេ                   តែជំពាក់គេ
បំណុលវ័នក។

ចំណែកសិស្សវិញ      ម៉ូតូពាសពេញ                   សុទ្ធតែល្អៗ
អាសង់វីវ៉ា                ស្កុបពីហ្វីណូ                     អនិច្ចាតែគ្រូ
សិស្សកោតក្រែងអី​។

ខំស្រែកកោកៗ       សឹកមាត់ត្រដោក               ឆ្អែតពោះក្របី
ឈឺបំពង់ក             ស្រែកខ្ទ័ររាល់ថ្ងៃ                នៅតែគ្មានន័យ
គ្មានគុណប្រយោជន៍។

កូនគេរៀនចេះ        គ្រប់សព្វតម្រេះ                 គឺមកពីពូជ
ផៅគេពូកែ             មិនដែលចេះខូច                គ្រូឥតប្រយោជន៍
ពូជគេពូកែ។
បើកូនគេល្ងង់         រៀនអីមិនគង់                    មកពីគ្រូដែរ
គ្រូឥតបានការ        សិស្សមិនចេះទេ                បង្រៀនកូនគេ
មិនកើតជាដើម។

ជាគ្រូបង្រៀន          បើគិតប្រមាណ                 ដូចរោមចិញ្ចើម
ដុះនៅនឹងនរ          ឥតលូតលាស់ឡើយ         សិស្សលូតឥតស្បើយ
ដូចពុកចង្ការ។

រឿងពិតជាក់ស្តែង    ពុកមាត់លូតវែង                ខុសចិញ្ចើមណា
ប្រៀបដូចកូនសិស្ស   ខិតខំសិក្សា             បញ្ចប់កាលណា
ការងារប្រពៃ។

បរិញ្ញាបណ្ឌិត          មិនយូរគឺពិត                     ធ្វើធំធ្វើថី
ឧកញ៉ាឯកឧត្តម     ពេទ្យហ្មមន្ត្រី                     ជីវភាពប្រពៃ
លែងស្គាល់គ្រូហើយ។

គេជិះឡានថ្មី           ទំនើបឥតបី                       កៀរគ្រូព្រងើយ
ជះភក់ជ្រាំដាក់       ឫកឆ្មើងកន្តើយ                 ជីវិតនេះហើយ
ជាគ្រូបង្រៀន៕

• កំណាព្យ
• ជិវិតគ្រូបង្រៀន